Gliwice – historia samoorganizacji 

 

Turnverein zu Gleiwitz

Historia towarzystw gimnastycznych w Gliwicach (2)

Piotr Frączak

Kiedy formuje się organizacja? Moment przyjmowania statutu jest wcale nie najważniejszym etapem formowania organizacji. Pomysł, zaczątki form organizacyjnych, liderzy to wszystko tworzy się wcześniej, choć rzadko możemy tu zajrzeć za kulisy tego procesu. Tu tylko wiele możemy się domyślać. Główni inspiratorzy musieli rozmawiać o swoich wizjach, opowiadać o swoich doświadczeniach. Pamiętajmy o korzeniach towarzystw gimnastycznych (zob. Turnen, Turnplatz, Turnverein), które musiały wpływać na te rozmowy. Również pierwsze decyzje, np. kto będzie przewodniczącym, mają swoje, nie do końca dające się wyczytać z protokołów, powody.

A w Prusach, i w samych Gliwicach czuć było nadchodzace zmiany. Jak pisze pod tą datą Nietsche na tronie zasiadł „Wilhelm I, który od wielu już lat jako książę-regent silną ręką trzymał cugle rządów”, a w mieście „1 kwietnia w szkołach elementarnych wszystkich konfesji wprowadzono lekcje gimnastyki; nauczanie zlecono Hecklowi i Willknerowi”. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Już 25 kwietnia dwóch nauczycieli gimnastyki, Robert Puls i Amand Heckel (na zdjęciu, ale z czasów dużo późniejszych) zorganizowali w czwartek, 25 kwietnia 1861 roku, w dawnym lokalu Masłowskiego zebranie założycielskie Towarzystwa Gimnastycznego w Gliwicach („Turn-Verein zu Gleiwitz” ).

Nauczyciel pomocniczy (collaborator) Puls otworzył zebranie wykładem na temat istoty i celu gimnastyki, po czym zgromadzenie ogłosiło się oficjalnie założonym Towarzystwem Gimnastycznym i natychmiast przez aklamację wybrało:

  • Przewodniczący i Mówca (Sprecher):  Puls
  • Gospodarz ds. gimnastyki i sprzętu (Turn- und Zeugwart): Heckel 
  • Zastępca przewodniczącego (Stellvertreter):  Peschel
  • Skarbnik (Rendant): Hansel
  • Gospodarz ds. śpiewu (Singwart): Neugebauer I
  • Sekretarz / Protokolant (Schriftführer): Niegel

Na zebraniu przewodniczący Puls przedstawił też projekt statutu. Po omówieniu każdego paragrafu i dokonaniu poprawek uchwalono statut i zadecydowano o zgłoszeniu założenie Towarzystwa Gimnastycznego miejscowemu magistratowi wraz prośbą o ich zatwierdzenie. 

Trudno jest na podstawie listy (w załączeniu) jednoznacznie ocenić skład Towarzystwa. Na pewno rdzeń stanowią nauczyciele, a drugą co do liczebności jest grupa kupców i osób związanych z handlem. Część osób stanowili zapewne ludzie młodzi, o czym świadczą określenia pomocnik, kandydat, elew. Z kolei po nazwiskach można domniemywać, że towarzystwo składało się zarówno z osób o pochodzeniu niemieckim jak i słowiańskim czy żydowskim.

Wygląda na to, że duszą tej inicjatywy był ten tajemniczy Puls.  Według Nietschego przybył jako kandydat na nauczyciela w 1852 i rok później otrzymał wolne stanowisko pomocnika nauczyciela (collaborant) i na tym stanowisku utrzymał się do śmierci, która nastąpiła 1 lipca 1864.

Według Jahresbericht des Königlichen katholischen Gymnasiums zu Gleiwitz für das Schuljahr 1863/1864 Robert Puls urodził się 4 listopada 1823 roku w dzisiejszym Prudniku (wóczas Neustadt in Oberschlesien). Uczęszczał do Gimnazjum w Nysie, a następnie na Uniwersytecie we Wrocławiu poświęcił się studiom filologicznym. Studiował do jesieni 1848 roku, był więc zapewne świadkiem, jeśli nie aktywnym uczestnikiem, wydarzeń wrocławskich w czasie Wiosny Ludów. Potem nauczał w Gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu (Königliches Katholisches Gymnasium), a następnie został przyjęty do Królewskiego Seminarium dla Szkół Akademickich. Ciekawy jest też fragment: „Jego ciało, wzmocnione przez gimnastykę (Turnen), musiało wcześnie ulec chorobie, którą nabawił się w wyniku przeziębienia podczas kąpieli i którą początkowo zaniedbał”…

Pospekulujmy. Dziwne jest, że Puls był collaborantem  (pomocnikiem) nauczyciela przez 11 lat (1853–1864), gdy ponoć w pruskim systemie szkolnym była to pozycja przejściowa i zwykle po kilku latach awansowało się na „oberlehrera” (starszego nauczyciela). Można by przypuszczać (może uda się to jakoś sprawdzić), że jako student z okresu Wiosny Ludów mógł mieć opinię liberała, co w reakcyjnych Prusach skutecznie blokowało awanse w państwowych szkołach. Warto też zwrócić uwagę, że niewątpliwie to on był duszą nowej organizacji. W ogłoszeniu o spotkaniu mamy kolejność w podpisie „Puls i Heckel” co można tłumaczyć już to zaangażowaniem w inicjatywę, już to hierarchią (choć Puls był tylko pomocnikiem nauczyciela to uczył w gimnazjum czyli był urzędnikiem państwowym, z wyższym wykształceniem, a Heckel tylko nauczycielem miejskim). Dodatkowo to Puls zostaje wybrany na przewodniczącego (i mówcę) organizacji. I tu kolejne zaskoczenie, już w czerwcu 1861 (po dwóch miesiącach) prezesem być przestaje. Zastępuje go dr Anton Fleischer Kreis-Physikus (coś w rodzaju lekarza powiatowego, najwyższego urzędnika medycznego w powiecie). Bardzo prawdopodobna hipoteza jest wiec taka. Szybko sie okazało, że przewodnictwo Pulsa nie będzie służyc rozwojowi organizacji. Czy tylko dlatego, że nie był znaczaca postacią w mieście (collaborant)? A może dlatego, że był rzeczywiście liberałem (co wówczas równało się dzisiejszemu określeniu rewolucjonisty), na którego krzywo patrzyła władza państwowa i do tego zapewne katolikiem, co z kolei mogło budzić opory protestanckiej władzy miejskiej. Wysokiej rangi urzędnik na czele nowej organizacji dawał pewność, że nie tylko nie będzie ona podejrzewana o wywrotowe cele, ale też znajdzie poparcie u władz. Cóż niezależne organizacje często muszą się jednak liczyc z realiami. 

 

Lista pierwszych członków:

uwaga – nazwiska z uwagi na przepisywanie maszynowe z „gotyku” mogą zawierać błędy literowe.

  1. Birawer, pomocnik handlowy (sklepowy)
  2. Fleischer, powiatowy lekarz ran (chirurg)
  3. Friedrich, kancelista
  4. Gordon, komisant (urzędnik handlowy)
  5. Hamburger, komisant
  6. Hansel, kandydat do wyższego urzędu szkolnego
  7. Heckel, nauczyciel
  8. Hawlitschka, elew budowlany (uczeń budownictwa)
  9. v. Jakubowski, inżynier kolejowy
  10. Kraitzizek, elew budowlany
  11. Kascher, elew budowy maszyn
  12. Lustig, kupiec
  13. Lindner, nauczyciel
  14. Niegel, przełożony biura (kierownik)
  15. Neugebauer I, nauczyciel
  16. Peschel, nauczyciel rysunku
  17. Puls, collaborator (współpracownik/nauczyciel)
  18. Peiser, kupiec
  19. Sist, pracownik handlowy (praktykant)
  20. E. Schlesinger, komisant handlowy
  21. Wollstein, kupiec
  22. Wahlstab, sekretarz
  23. H. Wlaslowski, fabrykant zegarów
  24. Th. Maslowski, kupiec
  25. M.(arcus?) Wohlauer, złotnik
  26. Wilkner, nauczyciel
  27. Zeiner, nauczyciel
  28. Zwiklitzer, dysponent handlowy
  29. Zumpe, Handlungsbeflissener – Pomocnik handlowy (lub praktykant kupiecki)
  30. Kapal, Lehrer – Nauczyciel
  31. Berger, prowizor (farmaceuta)
  32. Grunitzki, nauczyciel muzyki
  33. Kandziora, fryzjer
  34. Singer, pomocnik księgarza
  35. Dowerg, nauczyciel
  36. Rother, nauczyciel
  37. Richter, nauczyciel

Jeśli temat wydaje się ciekawy zapraszam do współpracy. To praca trochę detektywistyczna, trochę literacka. Wiele jest jeszcze do odkrycia i do opowiedzenia. Zapraszam, napisz do mnie.

Patronat: